O ihan,

ojan,
sa e dua ta kam të oj han

ku e kam dashin
ku është nuk e di me mungon sikur ta
di a ty ta kesh ditë ta kesh ditë sa jam mërzit sonte në orët
e vona jam drejtu unë te hëna me i ça hallet unë pto se ç
Kalova natën heq qyteti unë pres ti me dalë me fol me ty se shpirti m ka
o h e mban mend se nuk të lë pa të thënë
o h ti jam n a thu sonte ku e kam unë dashni i thë vetes s'ka lon
veç me po mësona nuk kalon kjo dhimbje prej mungesës gjallë o dog
i hë treg ma thu ku është aj e ruan dikush më shumë se unë E do a e ndjen mungesën time apo më ka harruar,
a flet me ty?
Kallëzo,
a të ka fol për mua qështu eci natën,

vetëm hija im shoqnon.
Kujtimet me t më vrasin zemra ball si bën.
Oj,
sa i dua
ta kam zënë o diamin asu ku e kam bashnë.
Oj kë,
oj
hë,
sa i dua ta kam thëë oj hin
asu ku e kam dashnin e di koha s'kthehet njëjtë edhe ajo.
Sytë mu rruan atë natë kur j n o i hanë.
Po të lutem me
krejt shpirtin tim mos u fsheh sonte r me mua deri në agim se veç ti më kupton
e veç ti më dëgjon.
Drita jote e bukur fytyrën e saj ma kujton.
O i
hënë bre fshi lotin se s'kam unë kërkën veç ty edhe zotin.
O,
oj han sa e dua të kam oj han

jam një ashtu ku e kam dashin
ku është nuk e di me mungon sikur ta di.
A shty ta kesh
ditë ta kesh ditë sa jam mërzit