Zgju
në mëngjes çoar
ditë se po të pres një grim bukë

të ngrohtë prej furrës.
Ndoshta lodhesh shpirt prej punës.

Po të pres o
lumturi s'mund të
rri në pa veç një fjalë
kujtim
i mbet po shkoj nënë do kthem shpejt
si dera
me rrobë priste djalin ajo nënë hajde biru lut
Bragu bukën nëna e ka gati.

Para saj
bashkëshorti i jetës me lënë sy
me frikë prej zemrës.
trishtimin shtrëngoj
shpirtin
si e kaartin

o grua burrë nesh vj gru

Shamin e zezë si tradita
e mirë ditores
si trim nhat e suljotës.

Ku e
kam djalin lhoj z
gjunjet në
se mbj
ra për dhe çouhu me
lotë pastaj qiellit i tha
o Zot ja lëshoj Zotit

një piskam pse më ra kjo vdek rë po vajton si At e motit

u thanë lulet e ballkonit.

Hapet qesmen me u freskue.

Nuk guxoj ujë
me pikue.
A din kush
po këzon çfarë e qetarditin

tonë?

Një

gjë pak moj nënë fisnike ul.

punësor kritike
me klientat tuj buzqesh
si gjithmonë moj nënë burrë neshe
veç u shkre
o përmbys një
lot zqen ja prish mbi atë
fytyrë si bora e bardhë
s' përmend Nëna s'foli fjalë
dulë si yll erdhi si lot

para nënës në arkmortë.
Puthja
nënës ju mbjell paqe sikur qel një manushaqe.
Ylberlindi
sot drit dielli tash po rrin me zot
keq qielli.
Në parajsë
po e bën gjumin.

N harrojmë kurrë Ardit
Zulin
në paraj po e gjumin se harrojmë kur Ardit Suli.